Roe-KÓE-KOE- koe-koe

Een duif koert graag. Hij doet dat niet om zijn omgeving te plezieren, hij koert uit eigen belang. De houtduif wordt met zijn eentonig Roe-KÓE-KÓE-koe-koe dan ook niet tot de zangvogels gerekend. Sommigen hebben het dan ook wel gehad met deze vogelsoort, die in het najaar vaak nog als enige wordt gehoord.
Een duif zit ook graag op dakranden en liefst met zijn derrière over de rand, zodat de duivenpoep gemakkelijk zijn weg naar beneden vindt. In de galmgaten van kerktorens worden postduiven zoveel mogelijk met gaas geweerd. Op sommige pleinen zijn zelfs zoveel duiven, dat je erover kunt struikelen. Diversiteit is ver te zoeken. De duivenpoep overheerst. Standbeelden moeten het ontgelden, terwijl die toch al lijden onder het gebrek aan historisch besef. Standbeelden stammen nu eenmaal uit een tijd dat apenstaartjes alleen aan apenkonten vastzaten en nog niet aan e-mailadressen.
Moeten we de duif zijn gedrag kwalijk nemen? Nee, zeker niet, want door ons eetgedrag maken we het plein aantrekkelijk voor onze vliegende postbode. Zoals u van mij gewend bent, spring ik even op een andere tak. Namelijk het fenomeen dat bedrijven, banken bijvoorbeeld, hun eigen belang, een bezuiniging, aan de klant verkopen als een belang van de klant. U kent de leuzen wel: “Om u nog beter van dienst te kunnen zijn”……. Of: “Wel zo gemakkelijk voor u”….. Dan volgen er voordelen, waarvoor ik nooit enige behoefte heb gevoeld. Het is de kunst om een boodschap zo te brengen dat niet het eigen belang, maar het vermeende algemene belang op het spel zou staan.
Vaak zie ik een Nederlandse vlag, die op zijn kop is uitgestoken. Begrijpelijk, want Nederland staat op zijn kop. Verschillen tussen arm en rijk blijven maar toenemen, de verandering van het klimaat begint gevaarlijke onomkeerbare problemen met zich mee te brengen. Je verwacht in deze tijd stoere jeugdigen, die fietsend hun conditie opvoeren door batterijen op te laden om het energietekort op te vangen. Het tegendeel is echter het geval.
Het binnenkomende zonlicht wordt vervaagd door vliegtuigen met passagiers aan boord, die op weg zijn naar zonniger oorden. Tegelijkertijd worden wetenschappelijke uitkomsten belachelijk gemaakt en vervangen door populistische leuzen gebaseerd op data die uit de onderbuik afkomstig zijn. En zoals bekend zit er aan een ‘boodschap’ uit die lichaamsregio altijd een luchtje. De democratie wordt ondermijnd door mensen, die niet accepteren dat er ook andere meningen kunnen bestaan en geuit worden.
Ik ga weer terug naar onze duif, die ik vanuit mijn terrasje mooi kan gadeslaan. En dan valt me ineens iets op. U kent wel die pinnetjes, die op dakranden worden geplaatst om te voorkómen dat daar een duif gaat zitten. Mijn duif zit naast zo’n pinnetje op het middenschip van de kerk. Eén pinnetje, midden op het dak! Nu net een plek waar de duif weinig kwaad kan. Deze duif heeft het begrepen: dat pinnetje geeft aan dat hij dáár mag gaan zitten, een handreiking, en mijn duif heeft dat goed begrepen. Hij heeft zijn gedrag aangepast!

Nu maar hopen dat hij ook nog anders gaat koeren. Misschien een ‘Koetje’ eraf?