Columns

Oerend Smart | Schotse sentimenten

  Column

Begin dit jaar was de groeiende populariteit van de Achterhoekse vlag een speciaal item op het achtuurjournaal. Het was een verfrissend bericht tussen al het overige nieuws dat zoals gewoonlijk weinig vrolijk stemde. Maar is het feit dat de Achterhoek sinds kort een eigen vlag heeft wel nieuwswaardig? Op het eerste gezicht niet, maar als je erover nadenkt, is het best opvallend. Want je zou verwachten dat een regio waarmee inwoners zoveel binding hebben al lang en breed een vlag had gehad. Hoe zouden de Tukkers zich voelen zonder hun witte ros op een rode lap? En wat zou Friesland zijn zonder z'n blauwwitte dundoek met rode pompeblêden?

Sommigen zien in de Achterhoekse vlag een variant op die van Jamaica. Toen ik het ontwerp met de twee diagonalen tegen een groene achtergrond voor het eerst zag, moest ik meteen denken aan Schotland. Daar staan de x-vormige lijnen voor het kruis waaraan de beschermheilige Sint Andreas zou zijn gekruisigd. Is de Achterhoek misschien het Schotland van Nederland? In beide regio's vind je een mooie landschap, kastelen en inwoners die hart voor hun gebied hebben. En net zoals de Schotten houden de Achterhoekers van een feestje, comfort food en een drankje erbij. Is het toeval dat Music Show Scotland – de grootste Schotse indoorshow ter wereld – Borculo als thuisbasis heeft? Of dat Distilleerderij de Bronckhorst uit Zelhem in 2021 de eerste Achterhoekse whisky op de markt brengt? Maar dan houdt het met de parallellen wel op. Goed, in zekere zin zijn de Highland Games vergelijkbaar met de Zwarte Cross. En met een beetje goede wil zou je kunnen zeggen dat de midwinterhoorn de Achterhoekse doedelzak is en de witte wieven net zo mysterieus zijn als het monster van Loch Ness. Maar qua symbolen haalt de Achterhoek het niet bij Schotland.

Als je het zo bekijkt, heeft de Achterhoek nog een lange weg te gaan om zo'n sterk merk als Schotland te worden. Maar misschien moet je dat wel helemaal niet willen. Want hoe meer je de streekeigen identiteit benadrukt, hoe minder je geneigd bent je open te stellen voor de wereld om je heen. Regionalistische sentimenten werpen barrières op in een tijd waarin gebieden in toenemende mate afhankelijk van elkaar worden. Juist voor de Achterhoek komt het aan op goede verbindingen met de buitenwereld, of het nu gaat om buurregio's, de grensstreek of de rest van het land. Houd het daarom maar op de vla

Geograaf Gert-Jan Hospers schrijft over stedelijke en regionale ontwikkeling op menselijke maat

Meer berichten