Foto:
Columns

Zwaleman | Lentegeur

Lentegeur

Hoe ruikt volgens jou de lente? , vraag ik aan mijn lief. Even kijkt ze me indringend aan. Hou je me nou voor de gek?, lijken haar ogen te zeggen. Dan besluit ze dat het waarschijnlijk toch een serieuze vraag is en trekt ze dat gezicht dat ik zo goed van haar ken, dat van diep nadenken om toch vooral niet zomaar iets te zeggen. Haar peinzen duurt zeker een minuut, pas dan komt het er aarzelend uit: "Eigenlijk kun je daar niet één definitie van geven. Het zijn immers al die natuurlijke geurtjes bij elkaar", formuleert ze zorgvuldig. "Zelfs stinkende bloesem hoort bij die melange."
Zeker anderhalf uur later, ik maak met de hondjes een wandeling langs de Berkel, belt ze me op. "Er is toch wel één geur die typisch is voor de lente", zegt ze. "De lucht van de grond die net is omgeploegd. In de lente ruikt de aarde heel anders dan in de herfst."
Ja, daar ben ik het wel mee eens. Want of je nu langs een akker loopt, of in je tuin aan het spitten bent, in de herfst ruik je altijd een beetje een rottingslucht. In het voorjaar is die geur heel anders.

Gek genoeg is het dan eigenlijk niet de lente die je ruik, maar de voorbije winter. Dat lees ik tenminste in een interview met plantenfysioloog Michel Haring van de universiteit van Amsterdam. "Als het warmer wordt neemt de bacteriële activiteit in de bodem toe", vertelt hij. "Daardoor komen opeens gassen vrij, die de hele winter in de bodem hebben vastgezeten."
Toch zijn de deskundigen het er wel over eens, dat er (behalve die bodemlucht dan misschien) geen sprake is van één specifieke lentegeur. Wel is de lente het seizoen dat we het best kunnen ruiken. Vermoedelijk omdat het contrast met de koude (en bijna reukloze) winter zo groot is. Maar wat we ruiken hangt vooral af van waar we ons bevinden. En welke bloemen en planten in de buurt zijn. Aldus Paulien Gankema, in weer een ander artikel dat ik las. Gankema is een bioloog die alles af weet van de geurstoffen van planten. Volgens haar is het vooral een mengeling van die geurstoffen die bepaalt of we de 'lucht van de lente' of 'de geur van de zomer' inademen. "In het voorjaar ruik je bijvoorbeeld fluitenkruid en fruitbloesem als peer, in de zomer kamperfoelie en rozen."
Hoe intens die geur is hangt overigens ook af van de temperatuur. Hoe warmer het is, des te meer geurstoffen geven de planten af, vertelt Gankema er nog even bij.

Ik probeer tijdens mijn wandeling te registreren wat ik allemaal ruik. Zolang ik tussen rivier en weilanden loop is er eigenlijk niet één geur die er uitspringt. Als ik vervolgens in een woonwijk kom is dat anders. Achter elkaar registreer ik de geur van narcissen, hyacinten (heel sterk!), wilgen en buxus. Elk ruikt anders, maar inderdaad: het is de melange die me zo aan het voorjaar doet denken.

Even terug naar het begin van deze column. Waarom vroeg ik mijn lief eigenlijk hoe de lente ruikt? Dat had alles te maken met een commercial van bouwmarkt Hornbach, die ik de laatste tijd (te) vaak op televisie zie. De geur van het voorjaar is de lucht van zweet en die geur kun je vangen in het ondergoed, dat op oude mannenlijven geplakt heeft gezeten. Dat is wat die reclame ons probeert wijs te maken. Maar ik geloof er niks van. Want ik hoef het spotje maar te zien en ik ga al bijna over mijn nek. Gelukkig bestaat er nog geen geur-televisie!

Meer berichten
 

Nieuwsoverzicht

Meer berichten