Winterswijk krijgt volle laag tijdens noodweer: ‘Het hele huis bewoog’

WINTERSWIJK - Nel Schellekens had het nog tegen haar man gezegd: “We moeten de luiken dichtdoen waar het kan. Hoe erg zou het noodweer zijn? We zitten dit keer echt in de strook.” Wat volgde, ging alles te boven. In een paar minuten tijd veranderde het Keunenhuis, de monumentale boerderij van Nel Schellekens aan de Wooldseweg in Winterswijk in een waterput. “Het hele huis bewoog. Het was alsof we in een plastic zak zaten die door elkaar geschud werd.”

Door Noa Staverman

Nel is eigenaresse van het Keunenhuis, een karakteristieke boerderij waar ze samen met haar man Henk woont en werkt. Normaal kookt ze daar voor gasten, maar nu ligt alles stil. “Het bedrijfsdeel is compleet nat. De vloeren, de muren, de plafonds, de isolatie, alles is doorweekt.”

Enorme kracht
Op het moment dat het noodweer losbarstte, waren Nel en Henk met z’n tweeën thuis. “De voordeur klapte open. Ik hoorde toen van alles om me heen klapperen, ik dacht echt dat de bliksem in zou slaan. Het was bizar. We hebben met volle kracht geprobeerd de deur dicht te krijgen. Toen dat eindelijk lukte, stroomde het water aan de achterkant al naar binnen. De afvoer kon het water niet aan. Het kwam zelfs via de riolering omhoog.”
Binnen no time stonden kamers blank. “De voorraadkasten zijn leeg. Alles wat er stond, meel, suiker, alle ingrediënten, alles moest weg. Het bakje met onze peper- en zoutmolen was volgelopen. Zelfs de afzuigkap zat vol met water.”

Droogmachines
Het water is in de muren, vloeren, plafonds en isolatie getrokken. “Het hele huis staat nu vol blowers en watervangers, want anders krijgen we schimmels en bacteriën die je niet in huis mag hebben.” Die drogers draaien inmiddels dag en nacht. “Maandag komt een professioneel bedrijf langs, dat gaten in de vloeren en muren boort om te kijken waar het vocht nog zit. Pas dan weten we hoe groot de schade echt is.”

Tot die tijd blijft het stil in de keuken. “We hebben alle gasten voor deze week moeten afbellen. Ook volgende week dinsdag zou er een bedrijf langskomen, maar dat hebben we ook moeten afzeggen. Niet kunnen werken betekent ook: geen inkomen. Zodra we weer gasten kunnen ontvangen, gaan we dat zeker doen.”

Dwars door de schuur
Buiten ging het er niet rustiger aan toe. Verschillende bomen waaiden om, en versperden zo de oprijlaan richting het Keunenhuis. “Eentje is dwars door de schuur gevallen. Precies op de plek waar we net de auto hadden geparkeerd, om hem te beschermen tegen hagel. We waren bang dat de auto zou beschadigen door de hagel, maar nu is hij er nog veel erger aan toe.” Hoewel de auto er minder goed aan toe is, zijn Nel en haar man niet gewond geraakt. “Dat is echt een wonder. We hebben heel erg veel geluk gehad dat we oké zijn.” Het huis zelf, een rijksmonument uit 1908, hield het wonderbaarlijk goed. “Het is een eensteensmuurtje, en dan krijg je zo’n enorme klap. Het pand heeft echt bewogen.”

Hulptroepen over omgevallen bomen
Na de storm kwam het mooiste moment van de dag. “In één keer zagen we mensen over de bomen klimmen die de oprijlaan versperden. Iemand met een kettingzaag, anderen met waterzuigers, emmers en handdoeken. Zonder dat we iets hoefden te vragen.” Binnen enkele ogenblikken stond het erf vol met mensen die hielpen opruimen. “Op een gegeven moment stond er zelfs iemand met bami in de hand in onze privékeuken. Ja, dan kun je alleen maar dankbaar zijn.”

Ook bij Meekes ging het mis
In heel Winterswijk was de kracht van het noodweer voelbaar. Aan de Rondweg Zuid stond Chiel Meekes woensdagmiddag bij de personeelsingang van Meekes toen het noodweer losbarstte. “Het ging zó hard, we kregen de deur niet eens meer open. Er stond zoveel wind op, dat was echt niet normaal.”
In eerste instantie leek het nog mee te vallen. “Je ziet een paar bomen omwaaien en denkt: zonde, maar geen ramp.” Dat veranderde snel. “Toen belde een collega vanuit de hal: ‘Volgens mij gaan de regenbuizen het begeven.’ Op dat moment wisten we: dit is foute boel. We riepen meteen: iedereen weg daar! Maar het was al te laat. De stroom viel uit, de deuren vielen daardoor automatisch dicht en toen ging het helemaal mis.”

Binnen waren op dat moment nog ongeveer twintig mensen aan het werk. “Iedereen is veilig naar buiten gekomen, dat is het belangrijkste,” zegt Meekes. Maar de schrik zat er goed in. “Je loopt dan door het pand en denkt alleen maar: what the fuck.” Of de schade inmiddels al volledig in beeld is, is nog niet zeker. Maar één ding is duidelijk: dit was geen gewoon zomerstormpje. “Hier kun je je gewoon niet op voorbereiden.”

Een week vol onzekerheid
Of het Keunenhuis snel weer open kan, is ook nog onbekend. “Maandag weten we meer. Dan kijken we of we weer gasten kunnen ontvangen, op wat voor manier dan ook.” Tot die tijd draait alles om meten, drogen en vooral: hopen. Nel blijft nuchter, ondanks alles. “Het is een enorme klap geweest. Door alle hulp die we hebben gekregen, van de mensen om ons heen, maar ook van Stichting Natuurmonumenten, voelden we direct dat we er niet alleen voor stonden. Dat telt ook. Daar zijn we enorm dankbaar voor.”