Nieuw Achterhoeks schrijftalent in de maak

ACHTERHOEK - Bijna iedereen kent nu wel Gijs Wilbrink, Bert Wagendorp en Corinne Hartman, maar het lijkt er op dat er meer talent in Oost-Achterhoek verscholen is. Dit jaar heeft de Bibliotheek diverse schrijfcursussen met Anna Boland aangeboden en daar is enthousiast op gereageerd. We laten enkele deelnemers uit Winterswijk, Neede en Ruurlo aan het woord.

Door Joke de Haan

Er was eens..
Henny Baeken is heel blij dat ze ooit spontaan met Anna in de Bibliotheek in Neede in gesprek kwam over haar behoefte aan een ‘ander’ soort schrijfcursus. Gewoon in de buurt, niet online en niet teveel spelregels. Zo kwam de bal aan het rollen binnen de bibliotheek Oost-Achterhoek. Henny durft zichzelf nu als een aankomend schrijver en dichter te zien. Door de eigen ervaring en door de reacties van de anderen, weet ze dat ze kan en mag schrijven. Wat haar daarbij geholpen heeft, was vooral de aandacht voor het gewoon doen, zonder plan, logica of doelgroep, maar wel met je eigen schrijfstem. En ook was het fijn om in de groep te kunnen delen en ook je grenzen aan te geven. “Nee, ik geef nu niet de titel van mijn aanstaande boek, want dan geef ik teveel weg!” Ze is bezig met een poëziebundel die op de site Meander gepubliceerd staat en ze schrijft aan haar memoires, maar ook aan een fictieboek. Voor haar is vooral de vraag: hoe nu verder zonder cursus? Waar zijn de meelezers en meedenkers te vinden?

Weg met de automatische piloot
Ton van Uem schrijft voor de synagoge in Borculo en voor enkele culturele instellingen regelmatig programma’s en persberichten. Ton: “Maar ja dan zit je wel aan een soort format vast en je wilt ook graag wervend schrijven”. Door de cursus is hij vrijer geworden en schrijft hij weer voor zijn eigen plezier. Zo houdt hij wel van een beetje ouderwets Nederlands, dan kan hij precies uitdrukken wat hij bedoelt en het klinkt ook mooi. Het was leuk om met anderen uit te wisselen wat zij ervaren bij het schrijven en bij het lezen van elkaars werk, maar hij wil ook best bekennen dat hij zich niet heel veel van de theorie heeft aangetrokken. Wat vooral fijn was om het schrijfvuur aan te wakkeren: dat er steeds wisselende opdrachten waren. Hij weet niet hoe hij dat nu verder voor zichzelf gaat organiseren, maar hij heeft wel het voornemen om vaker op berichten uit de krant te reageren.

Wie schrijft die blijft
Natasja Kardos had al lang een stil verlangen om zelf te schrijven, maar altijd was er iets anders belangrijker om te doen of te leren. Totdat ze nu de advertentie in de krant zag en dacht: dit is een mooie mix van wel structuur door éénmaal per maand bijeen te komen en steeds opdrachtjes mee te krijgen, zonder dat je daarmee de druk op je zelf onnodig opvoert. En leren schrijven komt altijd van pas! Dus na twee dagen meldde zij zich aan, maar toen was de cursus al vol! Gelukkig waren er zoveel aanmeldingen dat er een tweede cursus kwam, die nu bijna klaar is. Natasja merkt alweer dat haar zelfdiscipline voor de opdrachten afneemt, hoewel ze schrijven toch echt heel leuk vindt. De mooiste cursuservaring is voor haar de tien minuten vrij schrijven waar de les mee begint. “Dat je dan ontdekt wat er allemaal in je hoofd zit en hoe je dat op papier krijgt. Je ontdekt de schrijver in jezelf”. Ze hoopt van harte dat er een soort vervolg komt, iets.

Op een dag trap je gewoon zelf
Liesbeth Ammers heeft wel eerder een schrijfcursus gevolgd en ze heeft ook al gepubliceerd in bijvoorbeeld Winterswijkse verhalen, maar de gedachte aan een eigen boek werkt bij haar als een molensteen om haar nek. Daarom is ze blij met de tip van Anna om elke dag tien minuten te schrijven, wat er ook gebeurt op een dag. Het lukt haar vaak, ondanks twee banen. Laatst dacht ze nog: kijk ik ben bezig met mijn memoires. Toen kwamen de verhalen van oma’s en opa’s boven. Dus dat geeft haar vertrouwen. Liesbeth: “Het is net als met leren fietsen: ‘Op een dag trap je gewoon helemaal zelf’.”  Waar ze ook blij mee is zijn de diverse leestips. Juist ook van schrijvers die je misschien zelf niet zo gauw uit het rek zou pakken. Pieter Waterdrinker schrijft bijvoorbeeld over zijn corona ervaringen, maar eigenlijk gaat het over zijn hele leven. Liesbeth vindt het leuk om te ontdekken hoe hij dat verbindt. Eerst was ze bang dat met deze manier van lezen de lol ervan af zou gaan, maar dat blijkt gelukkig niet zo te zijn. Het is een soort ontdekkingstocht.

Vervolg
Wie weet gaan we deze namen nog eens op een boekomslag tegenkomen. Maar plezier in het schrijven staat voorop. Het goede nieuws is dat er vanaf oktober een nieuw schrijfaanbod uit de Bibliotheek komt. Dat varieert van schrijfcursussen, tot een gerichte leesclub en een schrijftafel. Voorlopig in Eibergen, Winterswijk, Lichtenvoorde en Neede.

Dus houdt de berichten in Achterhoek Nieuws en op de website van de Bibliotheek in de gaten! De komende periode zullen er regelmatig teksten van de cursisten gepubliceerd worden.