Ingezonden brief

Een open brief aan de Winterswijkers, en het College B & W, en in het bijzonder aan de bewoners van de omliggende buurtschappen.

Ik, Johannes ter Horst ben geboren in 1951 in het Achter-Woold , nadien in Winterswijk gewoond en met mijn ouders vertrokken op 9 jarige leeftijd naar het landgoed Deelerwoud te Hoenderloo (midden Veluwe) alwaar mijn ouders al vanaf 1930 werkten, maar door allerlei oorzaken in de 2e wereldoorlog in het Woold terechtkwamen.
Deelerwoud was een afgesloten terrein waar je als buitenstaander niets te zoeken had. Ik ben daar opgegroeid tussen de edelherten, damherten, reeën en wilde zwijnen.

Mijn leven heeft altijd ten dienste van de flora en fauna gestaan in functies zoals faunabeheerder en boswachter op de Midden Veluwe. Tevens BOA, Buitengewoon Opsporings Ambtenaar.
Sinds mijn pensioen in 2016 woon ik weer in het Woold en geniet samen met mijn vrouw van het prachtige coulisselandschap , de eeuwenoude bossen en de flora en fauna. Maar ook van de rust die hier heerst, en wat onmiddellijk opvalt hoe men hier met elkaar omgaat, van jong tot oud groet men elkaar en is er altijd ,,tied veur een proatje,,.

Maar...als oud boswachter met belangstelling voor altijd groene zaken in een groene gemeente vraag ik mij wel eens af, hoe groen bewust is de gemeente Winterswijk eigenlijk wel, omringd door prachtige buurtschappen, gelegen in een nationaal landschap met hoge cultuur en natuurwaarden.
Natuurlijk de Terrein Beherende Organisaties Het Geldersch Landschap, Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer en zeker de particuliere grondeigenaren die weten wel wat je moet beschermen en eventueel verbeteren.

Maar er loert gevaar, er wordt geknabbeld aan onze waardevolle terreinen, iets wat ik op de Midden Veluwe ook vaak heb meegemaakt. In Ugchelen buitengebied gemeente Apeldoorn waar ik lange tijd gewoond heb, naast mijn werkgebied begon het in de 80er jaren met de opkomst van de ATB fietsen, de ruiters en koetsen, te druk te worden. Voornamelijk door de toenemende druk van de recreatie hoofdzakelijk afkomstig van de grote aantallen campings en bungalow parken op de Midden Veluwe, meer dan in geheel Zwitserland!

En wat willen campings en bungalowparken? alsmaar groter worden, alsmaar meer verdienen, alles ten koste van de natuur. Een natuur die ook nog eens leefgebied is van diverse soorten. Dat de mens moet kunnen genieten van al het mooie wat de natuur biedt is logisch maar er zijn ook grenzen.
Gemeenten zijn hiervoor medeverantwoordelijk, onder het mom van toekomstverwachtingen, mooie beloften die vaak niet uitkomen en zodoende een aanslag betekenen op onze toch al slinkende natuur, vaak verrijkt met een stuk cultuur geschiedenis.

De gemeente Winterswijk met ongeveer 29000 inwoners inclusief de buurtschappen wil toe naar 1 miljoen overnachtingen per jaar. Waarom, Winterswijk heeft al het grote voordeel dat veel Duitsers komen genieten van ons prachtige centrum met een mooi aanbod aan winkels en horeca. De middenstand plukt daar de vruchten van en dat is deze hardwerkende club ook gegund.
Ter vergelijk Apeldoorn, heeft met ruim 160.000 inwoners een kleiner en minder mooie binnenstad met veel leegstaande percelen.

Wat is het effect van dergelijk gemeentelijk wensdenken, camping Het Winkel in de Brinkheurne groot 20 hectare wil met 6,6 hectare uitbreiden over de Borkense Baan, een belangrijke ecologische verbindingszone voor veel kleine dieren, insecten, maar ook bijvoorbeeld patrijs , fazant enz. Eigenaar Stichting Geldersch Landschap heeft zich al met Natuurmonumenten uitgesproken om hier niet aan mee te werken, geen doorsteken door de Borkense Baan, maar ook geen vergroten van de camping, met 300 plaatsen waarvan 50 tot 70 eco huisjes. Daarnaast zijn er plannen voor een Guesthouse met daarin 50 appartementen.

Waarom moet er altijd maar groei zijn in een landschap dat niet meer wordt, maar meer wordt vernield.

Een voorbeeld hoe het ook kan en waar het college van B&W een voorbeeld aan zou kunnen nemen.
Op de Midden Veluwe bij Otterlo bevind zich de Stichting Het Nationale Park De Hoge Veluwe, een prachtig park van 5500 ha grootte. Het Rijksmuseum, het Jachthuis Sint Hubertus, hoogwaardige horeca faciliteiten en een goede wild zichtbaarheid zijn de publiekstrekkers ook van buiten NL. Er is enkele jaren geleden een Marketing onderzoek door buitenstaanders uitgevoerd en de uitslag was dat er jaarlijks wel 2.5 miljoen bezoekers konden komen. Zeer gunstig voor de financiële huishouding van een het Park. Het management heeft echter uitgesproken dat dit niet wenselijk is en dat men een max heeft gesteld aan het aantal bezoekers van 800.000. Reden voor dit besluit, de kwetsbare natuur kan dit niet aan, nog afgezien van de infrastructuur.
Hier bij Het Winkel is de situatie hetzelfde, een ondernemer die meer en meer wil en duidelijk laat merken geen belangstelling en begrip te hebben, voor de aanslag op de natuur, de problemen qua infrastructuur en de omwonenden. Dat het college van B&W in principe mee wil werken is al even onbegrijpelijk en zelfs bizar te noemen.
Oud boswachter John ter Horst en de kerngroep van bezorgde buren rond camping het Winkel hebben elkaar gevonden wat betreft de zorgen om de natuur. Samen vinden wij dat de gemeente meer stelling moet nemen en oog moet hebben voor het waardevolle landschap en de oorspronkelijke bewoners.
De gemeente Winterswijk (eigenlijk de 29000 inwoners) zo de woorden van burgemeester Joris Bengevoord heeft onlangs een European Green Leaf Award 2022 uitgereikt gekregen, een van de onderdelen was toch ook verduurzaming van ons Nationale Landschap?

Waarvan akte.

John ter Horst

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden