<p>De familie Hijink. Van links naar rechts: Bram, Simone, Fien, Teun, Jochem, Guus, Hetty en Gerard. Foto: Nicky Heinne - Fotografie</p>

De familie Hijink. Van links naar rechts: Bram, Simone, Fien, Teun, Jochem, Guus, Hetty en Gerard. Foto: Nicky Heinne - Fotografie

Familie Hijink boert een eeuw op boerderij De Kip

WINTERSWIJK - Waar de naam van de boerderij helemaal precies vandaan komt weet de familie niet, maar inmiddels boert de familie Hijink een eeuw lang op boerderij De Kip aan de Greuneweg in Meddo. Het verhaal doet in de familie de ronde dat de naam afkomstig zou kunnen zijn van de brug iets verderop over de beek. Ooit werd die brug 's avonds opgekiept om mensen die er niet hoorden buiten het erf te houden. Het kiepen is verbasterd tot kip. Maar of de naam daar echt vandaan komt, moet de familie Hijink wellicht een keer onderzoeken.

Door Verona Westera

Op 4 mei 1921 begonnen de grootouders van Gerard Hijink het boerenbedrijf. Gerard runt nu samen met zijn vrouw Hetty en zonen Jochem en Bram en hun schoondochter Simone het bedrijf.
Is het nou heel bijzonder dat er één familie 100 jaar boert op dezelfde boerderij?
"Misschien niet zo heel bijzonder. Er zijn meer oude boerderijen met families die er al lang op zitten. Maar we vinden het wel bijzonder genoeg om het niet onopgemerkt voorbij te laten gaan", vindt Hetty. "Ach, boeren laten veel zo maar voorbij gaan. Als ze zoveel jaar werken, als ze 65 worden. Ze vieren het niet", voegt Gerard toe. "Daarom willen we hier wel bij stil staan en is er ook eens positief nieuws over boeren", vindt Simone. Een groot feest zal er niet gegeven worden in verband met corona, maar we eten echt wel een taartje op die dag.

De datum 4 mei is niet zo maar willekeurig gekozen. "Nee, er zit een gevelsteen met de trouwdatum van de grootouders van Gerard in de boerderij. We kunnen vrij zeker zijn dat er voor die datum niet samengewoond werd. Dus vanaf de trouwdatum zijn zij hier komen wonen en zijn ze gestart met de boerderij", verduidelijkt Hetty. De familie heeft de traditie van gevelstenen voortgezet. Waar ge-, of verbouwd werd, is een steen geplaatst of een naam met datum in het beton geschreven. Op zeker 5 plaatsen verdeeld over het erf zijn de naamstenen te vinden. Ze zouden er bijna een tour langs kunnen geven.

De grootouders van Gerard hadden een boerenbedrijf met een paar koeien en kippen en varkens. Grootmoeder breidde de kippenstapel behoorlijk uit. "Toen was er meer winst te behalen met kippen dan met koeien", weet Hetty. In 1958 trouwden de ouders van Gerard en namen toen ook het bedrijf over. Voor de oom van Gerard, broer van zijn vader, werd rond 1951 het Hoge Meinen in Vragender aangekocht, zodat vader beide zoons een toekomst als boer kan verschaffen. Nadat in 1970 de schoppe afbrandde waarin de varkens zaten, werd in 1970 een ligboxenstal gebouwd voor koeien. "Daar konden zo'n 65 koeien in en de stal was voor die tijd supermodern", lacht Hetty. Deze stal is ook nu nog in gebruik en voldoet nog aan de huidige eisen.

Gerard kwam als jongen van 18 jaar in het bedrijf. Hij trouwde in 1982 met Hetty, die ook op het bedrijf meewerkte. In 1990 namen ze de boerderij over. En net als de meeste boeren hebben ze ook hard moeten werken om het hoofd boven water te houden. "Zo veel regels en die quota die er toen nog waren. Dat ging niet alleen met koeien", legt Gerard uit. "Toen dachten we de 'kip met de gouden eieren' te hebben gevonden: struisvogels." Hetty wil niet te veel kwijt over die periode. "Ik kon er niks mee. Rare, beetje enge beesten. Ik weet nog dat Gerard niet thuis was en ik was hoogzwanger van Jochem, toen sloegen de beesten op hol. Dat was de tijd voor de mobiele telefoon. Het enige wat ik kon doen was op de straat heen en weer fietsen zodat er geen ongelukken kwamen en die beesten proberen terug te jagen. Achteraf konden we er om lachen, maar op dat moment zeker niet", vertelt Hetty. "Dus laten we maar niet meer verder over uitweiden", voegt ze er lachend aan toe. "Ja, dat bleken geen gouden, maar blikken eieren", doet zoon Bram er nog een schepje bovenop. Dus na een aantal jaren werden de struisvogels verkocht.

Tijdens zijn stage van het AOC Doetinchem kwam zoon Bram er achter dat het melken van geiten best wat op zou kunnen leveren. We vonden het leuke dieren. En omdat we van de koeien geen twee gezinnen aan het eten konden houden - Bram was in middels ook in het bedrijf gekomen - hebben we de stap genomen om geiten te gaan houden".
"We kochten 400 lammeren in 2007 en moesten toen als een speer een stal bouwen." Inmiddels zijn er op de boerderij zo'n 1000 geiten die twee keer per dag gemolken worden, naast de 70 melkkoeien. De jongste zoon Jochem werkt ook mee in het bedrijf. De zoons en vader Gerard melken dagelijks de geiten. Voor de koeien is er inmiddels een melkrobot, maar dat betekent niet dat er geen werk is. De mannen zijn elke ochtend en avond zo'n drie uur bezig met melken van alle dieren, geiten en koeien.

Hetty en Simone verzorgen de lammetjes. Dat klinkt heel vertederend en bijna romantisch, maar dat is keihard werken. "Elk jaar worden zeker 1000 lammeren geboren die eerst allemaal met de fles gevoed moeten worden. De stallen moeten schoon en warm blijven. Dat is zo van half februari, tot nu ongeveer", aldus Simone. "Dan is het huis een bende en leven we uit de wasmand", lacht ze.

Voor de nabije toekomst staan er niet zo veel grote veranderingen op de planning. Er komt wel een nieuwe melkstal voor de geiten omdat de oude op is. Gerard: "De laatste investering was de boerderij van de overkant, iets verderop. We hebben eerst de grond kunnen kopen en onlangs de boerderij. Jochem woont er nu."

En ondanks dat het hard werken is zouden ze het boerenleven allemaal voor geen goud willen missen. En ook de kleinkinderen vermaken zich prima op de boerderij. Dus op naar de 150 jaar Hijink op De Kip.

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden