Foto:
Columns

Zwaleman | Nashville

Nashville

Ik vind het een voorrecht om wekelijks een column te mogen schrijven voor deze krant. Maar dat woordje wekelijks, daarin schuilt wel eens een probleempje. De frequentie waarin een weekkrant verschijnt maakt het soms lastig actuele onderwerpen aan te snijden. Door deadlines gedwongen schrijf ik mijn columns doorgaans een paar dagen voordat ze in de krant verschijnen. En in die paar dagen kan er een heleboel gebeuren. Dan kan ik als gevolg van die ontwikkelingen er alweer een heel andere mening op nahouden. Voortschrijdend inzicht noemen ze dat.

Ik heb dus wel een tijdje getwijfeld of ik me zou wagen aan de zogenoemde Nashville-verklaring als onderwerp voor deze column. Ik heb het er toch maar op gewaagd. Niet omdat ik hevig verontwaardigd ben over de inhoud ervan. Meer omdat ik me een beetje boos maakte over de reacties.

Let wel, als het gaat om homo's en transgenders ben ik het inhoudelijk totaal oneens met de kerkleiders van orthodoxe huize. En daarmee bedoel ik niet alleen de opstellers/ondertekenaars van deze verklaring, maar ook de vertegenwoordigers van de orthodoxe richtingen die je vindt in bijna elke andere kerk, c.q. elk ander geloof. Persoonlijk geloof ik vooral in de vrijheid om te zijn wie je bent. Die vrijheid zou je naar mijn mening (mijn bescheiden mening, omdat ik zelf tot geen enkele kerk behoor) ook binnen de kerk moeten hebben. En in vele kerken heb je die ook. De protestantse gemeente Doetinchem bijvoorbeeld (die nam via RTV Gelderland ook duidelijk afstand van de verklaring) trouwt al jaren stellen van diverse samenstellingen. En PKN-voorganger Bart Bomer uit Doesburg zei – ook tegenover RTV Gelderland – onomwonden dat de Nashville-verklaring niet meer (let op dat woordje!) door de beugel kan.

Ik ben het met die reacties eens. En ook andere 'tegengeluiden', zoals het hijsen van regenboogvlaggen konden op mijn instemming rekenen. Maar tegelijk vind ik ook wel, dat iedereen zijn eigen mening mag hebben en verkondigen. Als christenen in de Bijbel denken te lezen dat God het huwelijk nadrukkelijk heeft bedoeld als een verbintenis tussen een man en een vrouw (en niet tussen personen van gelijk geslacht of tussen meer personen) dan is dat hun goed recht. Ik zou daar tegenin kunnen brengen dat je een boek dat zo lang geleden is geschreven niet letterlijk zou moeten nemen. Maar ach… Ik heb al lang geleden gemerkt dat het zinloos is te proberen orthodox denkenden te overtuigen. Trouwens, zij kunnen mij net zo min overtuigen. Dus wat dat betreft hanteer ik de levenswijsheid van mijn opa (en Frederik II van Pruisen): Ein Jeder soll nach seiner Fasson Selich werden.

Waarom dan toch deze column? Omdat ik me geërgerd heb over de wijze waarop een aantal mensen (en jammer genoeg ook een groot deel van de pers) zich op de Nashville-verklaring stortte. In één woord: ongenuanceerd. In een aantal reacties las of hoorde ik duidelijk, dat de degene die zich zo verontwaardigd toonde, niet de moeite had genomen om de verklaring even te lezen. Wat toch niet zo'n moeite zou zijn geweest, want die beslaat inclusief naschrift slechts vier A4-tjes.

Wie dat wel had gedaan, had niet het woord homohaat in de mond genomen. Want wat je ook kunt vinden van die Nashville-verklaring (en dat is een heleboel!), haat tegen homo's of transgenders spreekt er niet uit. Dit in tegen stelling tot sommige reacties op wat ik de a-sociale media pleeg te noemen. Daar droop de haat van af. En nog wel tegen alle christenen, niet slechts de orthodoxen. Maar ja, nuance in de sociale media …

Meer berichten