Butterfahrt
Noo ik dit in mekare zit te draejen,… straks is ’t weer 1 Mei. De Duutsers heb dan vriej en achtermakere stoef ze dan Holland in umme ‘t der is fijn van te nemmen. Daor heb ze hier in Wenters geluk met, dat de Duutsers neet meer kwammen genk heel Wenters failliet.
Ne lange file ston der op de Kottenseweg. ‘t Verkeerslech in Eunk ston vaste op rood.
‘t Dee mi-j weer herinnern an de Butterfahrt zo rond de jaorn zestig. Hoo ‘t inins ontston is nog onbegriepelek. De Duutse tv gaf indertied ne oetgebreide reportage ovver de winkels in Wenters en in Venlo. Twee grensplaatsen waor alles zo goedkoop was. ’t Was onbegriepelek hoovölle Duutsers at er hier op an-kwammen. En hoovölle at ze met naor hoes nammen. Zee stonnen soms ’s mons umme acht uur al veur de winkels. En iederene nam wal veur zonne 300 Mark met. De winkeliers brachten ‘t muntgeld in teils naor de banke hen. Goeie boel dus veur de middenstand.
Ne winkelier vertellen mi-j is dat e 1500 kilo karbonade in ne waeke verkoch. ’t Was net of ze ’t veur niks kregen. Soms stonnen ze met ’n half pond botter in de hande en ’n ende worste van ne halven meter. Zo stonnen ze daor te aeten, en alles ovverspeulen ze met advekaot, ‘Eierlikör’. Daor wazzen ze gek op. Ne winkelier vertellen dat zaoterdags der soms wal 150 fleske van verkoch. En daorbi-j nog 175 grote Goldse keezen. 1500 rookworsten op enen zaoterdag was heel gewoon. En 1000 emmers vis waor der ieders 35 inzatten. En mael… 400 zak van 50 kilo in ene waeke.
‘t Verkeer was ok ovverstelpend. Veutken veur veutken kwammen ze ‘t darp in veurn maor at ze de kans kregen stoven ze met ’n beheurlijk vaartjen ovver de weg. Der gebeurn natuurlek geregeld ongelukken.
Ene kere had der zich bi-j uns op de weg ok eene umme ne boom hen evoold. Ne auto met veer man der in. Zee kwamn allemaole in ’t zekenhoes terechte. Ene was der helemaol van de kaarte. Alles kapot en onder ’t blood. De verpleegster had aer oet-ekleed en schrok zich ‘n ongelukke. Onder de kleere was ze arg beblood en hadde al ‘t ondergood onder den drek zitten. Zee begrep der niks van. Wat mos dat mense toch hebben dat er zovölle etter los kwam? Ton bleek dat ‘t mense ne fleske advekaot in de bokse te hebben. Deur ’t ongelukke was de fleske kapot egaone. De stukken glas zorgden dat ze onder ’t blood zat en den ‘etter’ was gewoon advekaot.
Benzine wazen ze ok gek op. Den tankholder bi’j uns was der maor drok met. Ene kere kump der zo’n klein auteuken an dee’j ton nog völle hadden. Ne ‘Goggomopiel’ of hoo zo’n ding heten. En daor kwam mi-j toch ‘n vrouwe oetbroezen. Mensenkinders wat ne matrone.
Met ’n veurkommen wao’j teggen opkeken. Den tankholder wordn der helemaol duzeleg van. Hee keek in ‘t deepe ravien en worden knalrood van de hoogtevrees. Ton keke de vrouwe an en vroog luk stotternd: “Hoo zit dat? Mag dat dinge al ben… benzine hebbn of voor i-j ‘m zelf nog?”