Ne kleinen kriegen
Iederene, teminste nog heel völle, wet zich nog wal te herinneren dat er op trommäöle vrogger vake ezongene worden: “Waar is vrouw bruid, wij willen haar zien...”
In ‘t tweede couplet wensen aer al iederene “het eerste jaar een jonge zoon...”‘t Daarde couplet in ‘t tweede jaor “een meisje schoon”, in ‘t daarde jaor “een tweelingpaar”. Zo genk ‘t nog ‘n zetken deur “tot der ‘n stuk of zes-zeventien zijn...” en “dan weet vrouw bruid wat trouwen is...”
Teggenwaordeg vinne wi-j ‘t neet meer zo logisch dat der ‘t eerste jaor ‘een jonge zoon’ kump. Zee doot ‘t luk kalmer an teggenwaordeg.
Ne kleinen kriegen was vrogger natuurlijk de gewoonste zaak. Maor ok, net as noo, misschien nog wal meer as noo, ne spannende zaak. ‘t Bunt mooie bleumkes ‘at ze plukt bunt’...
Ne bruid worden ‘t aerste jaor al terdege in de gaten ehollne en vake worden der al luk besmuikt evraoget of ze “al wat onder de schorte zol hebben”
At ‘t zo wiet was vertelln ‘t de anstaonde moder ‘t wal ne kere an de naobervrouwe en vroog metene dan of ze op aere hölpe raeken kon. Zee moggen in elk geval aer bi-j staon maor ok den man.
In mannegen naoberschop wazzen vrouwleu dee uitstekende vroedvrouwen wazzen. Dee good bi-j de pinken wazzen en, at ‘t neet vlot genk, den kaerl naor ’n dokter jogen umme den op te halen. At ‘t alle vlot genk en de naobervrouwleu dachten at ze ’t wal redden konn hadden ze den kaerl der lever neet bi-j. At den kleinen der was en hee was deur de naobervrouwleu lekker in “de pakke was e’maket “ en naost de moder in de beddestae eleg dan worden der wal is ene dronkene. Ok deur de vrouwleu...
Maor ‘t genk natuurlijk ok wal is neet good, soms heel vake neet good. Ik ken een geval van ne vrouwe dee estorvene is in ’t kraombedde. Den kleinen is in ’t laeven eblevvene. Ne zuster van de vrouwe kump aer zwaoger helpen in de hoesholdinge en nao twee jaor trouwt ze der met. Dan krig zee met ‘m ok ’n kind maor met ‘t tweede kind kump ok zee oet ‘t laeven.
Noo zo’j nuchter zeggen dat ‘t daormet mooi genog is maor nao twee jaor trouwt hee met de daarde zuster. I-j zolln haoste denken, waor haaln ze ’t lef vandan. Maor met aer geet alles good. Zee krig zelfs dree kinderen, allemaole vlot en kreggel en zee bunt heel old ewordene.
Daor gebeurn ok wal leuke dinge. Ne zönne, van ne scholte nog wal, mot at e zestiene is met de meid trouwen. Kiek, a’j maor jong begint kom i-j ’n heel ende en ‘t geet met dee twee vlot totdat hee, atte twee en veertig is, zien zestiende kind angif. Alle lieke en rech. Gezonde donders van jongens en deerns dee alle heel old bunt ewordene.
Ne man hef mi-j is verteld dat hee geboorne was ton zien moder haoste twee-en vifteg was. Ik geleuven ‘t aerste gaarneet maor ik heb ‘t stiekem in den börgelijken stand nao ekekkene en ‘t was nog waor ok. Moder was ‘t al ’n betken gewönd want zee had der al achte. Al was ze old begonne. Zee was al darteg ton ze etrouwd was.
Ton ze de naobervrouwleu vertelln dat zee der ok nog ene bi-j kregen zaen dee natuurlijk: “Wat? I-j nog ’n kind?” “Och jao”, had ze ezeg: “Dee mansleu wilt wal ’s wat!” Maor ‘t kind was gezond en is midden-tachtig ewordn.