Na de zorgvlogs ontdekt Rob nu het theater: ‘Ik voel dat ik iets bijzonders kan geven’
AlgemeenSTEENDEREN/DOETINCHEM – Hij werkt al bijna twintig jaar in de ouderenzorg, maar Rob Heebink (35) uit Steenderen blijkt een multitalent. Zijn zorgvlogs waren al een enorm succes. Nu timmert hij hard aan de weg met een theatervoorstelling, deze week twee avonden in Amphion.
Door Luuk Stam
Dat hij het in zich heeft om voor een zaal publiek op zeer boeiende wijze zijn verhaal te delen, daar komt Rob Heebink zelf eigenlijk pas écht achter op een congres in Noord-Brabant, waar hij naar aanleiding van zijn populaire vlogkanaal ‘In de zorg met Rob’ is uitgenodigd als spreker. De spreker voor hem is die middag in 2023 bepaald geen onbekende, namelijk neuropsycholoog en professor Erik Scherder. “Ik dacht: ja, hallo. Moet ik ná Erik Scherder? Ik ben groot fan van die gozer, hij heeft megaveel kennis, kan hartstikke goed lullen. Kom ik aan, een kwibus met een paar filmpjes die ook even wat komt vertellen.”
Maar de zo’n tweehonderd aanwezigen blijven allemaal zitten als Heebink het woord neemt, sterker nog: ze hangen aan zijn lippen. Zijn met de nodige humor omklede verhaal beklijft. Voor de Steenderense dertiger is het een eyeopener: op deze manier kan hij de boodschap vanuit zijn jarenlange ervaring in de ouderenzorg dus óók overbrengen, misschien zelfs nog wel beter. “Het ging hartstikke goed, er ontstond iets heel moois in die zaal”, vertelt hij nu over die middag. “Toen ik die avond thuiskwam, zei ik tegen mijn vrouw Iris: dit was zó fantastisch, zo’n gaaf gevoel. Ik zou wel willen onderzoeken of hier meer in zit.”
‘In het theater kan ik nóg dichter bij het publiek komen’
Begin
En dus trok Heebink de stoute schoenen aan, klopte aan bij toenmalig Amphion-directeur Charles Droste – ‘Ik zei: volgens mij heb ik iets’ – en het balletje kwam aan het rollen. Inmiddels trekt de theatershow ‘Een beetje vroeger is de toekomst’ volle zalen, eerder dit jaar al in Lochem en Winterswijk. Deze woensdag- en donderdagavond staat de kersverse theatermaker in een uitverkochte kleine zaal in schouwburg Amphion in Doetinchem. En als het aan hem ligt, is dit nog maar het begin. Hij is druk op zoek naar de juiste mensen die hem kunnen helpen om vanaf het theaterseizoen 2026-2027 met een tour door het land te gaan.
Zijn theaterdebuut maakte Heebink eerder dit jaar in de schouwburg in Lochem: ‘In de pauze keken Iris en ik elkaar aan van: wauw, wat is dit voor iets magisch?’
Dat terwijl Heebink nog steeds 24 uur per week werkt in woonzorgcentrum Gudula in Lochem. “Ik zal altijd ouderenzorger blijven, ik kan niet zonder”, klinkt het. “Al heb ik losgelaten in welke vorm dat straks zal zijn. Voor nu krijg ik vanuit zorggroep Sint Maarten de ruimte om dit te ontwikkelen, daar ben ik onwijs dankbaar voor. Zoals ik die kans ook heb gekregen bij mijn vorige werkgever Markenheem (Heebink werkte onder meer in De Bleijke in Hengelo, LS). Dat vertrouwen heb ik nodig, want je bent er soms minder als collega. Ook privé moet je dingen laten, maar dat heb je ervoor over. Ik voel dat ik in de theaterwereld iets bijzonders kan geven, daar ga ik vól voor. Deze droom wil ik waarmaken. Daarbij is de steun van Iris ongelofelijk veel waard, want zonder sterk thuisfront zou ik dit nooit kunnen doen.”
In zijn voorstelling laat de ouderenzorger veel van zichzelf zien, als mens, als vader, als partner. Vanuit al die rollen werpt hij een blik op de zorg van de toekomst, dat alles in een zelfgebouwd decor. Het is de huissetting van een man die in pakweg 2045 langdurig thuis moet wonen, continu in de clinch ligt met zijn zorgrobot en nauwelijks een beroep kan doen op zijn kinderen. Die leven immers in de veronderstelling dat de zorgtechnologie alles heeft opgelost. “Dat is natuurlijk een vette knipoog naar de maatschappij”, zegt Heebink. “We moeten iets veranderen, maar de menselijke hand, dat contact zal nooit verdwijnen.”
Intiem
Zijn passie voor het werken met ouderen komt eveneens terug in de vlogs, die hij lanceerde in de coronatijd. Ze gaven een inkijkje in het verzorgingshuis en groeiden uit tot een middel om zijn visie op de zorg te uiten. “Het vloggen is mij wel min of meer overkomen”, stelt Heebink. “Het theater is echt een bewuste keuze, want hier kan ik nóg dichter bij het publiek komen. Ik ben ook nooit zenuwachtig, al is de setting heel intiem. Ik wil niks liever dan de mensen een mooie avond bezorgen én die boodschap overbrengen. Dat iemand al lachend de zaal uitgaat, maar de volgende ochtend toch denkt van: hm, ik ga weer eens langs m’n moeder.”
‘Ik zal altijd ouderenzorger blijven, ik kan niet zonder’
Met het vloggen - ‘zó leuk en dierbaar!’ - zal hij zeker niet stoppen, al zal er wat minder vaak een nieuwe video verschijnen. Het theater vraagt veel, toch levert het Heebink vooral heel veel energie op. Zo speelde hij in Lochem twee avonden voor driehonderd man: “In de pauze keken Iris en ik elkaar aan van: wauw, wat is dit voor iets magisch? Dat mensen totaal verrast zijn, dat vind ik het mooist. Ik hoorde zelfs al iemand over een nieuwe show, haha! Zo’n reactie is natuurlijk super. Al denk ik dan ook van: joh, ik moet nog zoveel stappen maken.”