
Jaap Cannegieter van de ABS en Wouter Ribbers van het Arboretum bij de prijslinde. Foto: Joke de Haan
Winterswijks Lindenarboretum in het zonnetje gezet
NatuurWINTERSWIJK - Op een mooie zonnige woensdagmiddag, 19 maart, kreeg het Nationaal Lindenarboretum aan de Meenkmolenweg in Winterswijk de prijs van de Achterhoekse Bomenstichting (ABS) toegekend. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt. De prijs zelf stond al te wennen in de nieuwe grond, want het was een jonge nog naamloze linde.
Door Joke de Haan
Het Lindenarboretum in Winterswijk krijgt dit jaar de prijs, omdat er dankzij een grote inzet van vrijwilligers door de jaren heen een hele bijzondere plek is ontstaan. De linde is karakteristiek voor het Achterhoekse landschap en heeft historische betekenis als herinneringsboom in vele dorpskernen. Het Arboretum mag ook trots zijn op de grootste Europese collectie winterharde lindebomen. Ook is het bijzonder dat de collectie gebruikt wordt voor wetenschappelijk genenonderzoek en daarmee bijdraagt aan het behoud van de boomsoort.
Door het onthullen van een bordje en het overhandigen van een echtheidscertificaat aan Wouter Ribbers, voorzitter van de Stichting Nationaal Lindenarboretum, werd de overdracht compleet. Het gaat om een linde die genetisch nog verwant is aan de oude Tilia Platyphyllos Radstake in Radstake, waar Lodewijk Napoleon onder geslapen zou hebben.
De ABS bestaat uit bomenliefhebbers die al jaren actief zijn in verschillende gemeenten in de Achterhoek voor het behoud van gezonde bomen. Bomen zijn niet alleen van belang voor biodiversiteit en ecosystemen, maar het zijn ook cultuurdragers.
Voorzitter Jaap Cannegieter: “We zijn soms adviserend over allerlei initiatieven met bomen, maar we kunnen ook heel lastig zijn als we situaties tegenkomen waar het echt misgaat met de zorg voor bomen. Zoals onnodige of onvakkundige houtkap. Maar we vinden het ook fijn om daar waar het goed gaat een blijk van erkenning te geven.”
Wouter Ribbers is blij met de erkenning en wijst er ook op dat het weliswaar om een initiatief van de Junior Kamer Oost Achterhoek ging, maar dat die het project niet in de steek hebben gelaten. Wel zou je denken dat er tijd is voor een nieuwe generatie om iets van die verantwoordelijkheid over te nemen. Het oorspronkelijke plan is niet helemaal uitgevoerd, maar het blijft indrukwekkend dat hier zoveel snoeivormen van de linde te vinden zijn zoals berceau, daklinden, etagelindes en haaglinden.
Een vrijwilliger uit het gezelschap vraagt: “Waren jullie toen dan zo idealistisch, toen jullie dit plan bedachten?”
“Het ging in 1988 om een Junior Kamer project, bedoeld om door projecten te doen ervaring en kennis op te doen, deels ook zakelijk, maar het moest ook een bijdrage aan de Achterhoekse samenleving zijn”, legt Wouter uit. “Ook met de uitdaging dat het iets nieuws moest zijn. Dus ja een zeker idealisme speelde daarbij een rol.”
Wie meer wil weten over beide stichtingen kan een kijkje nemen op de websites.
www.lindenarboretum.nl
bomenachterhoek.blogspot.com
