Het hoofd op den Bijbel

Met mijn ogen dicht, plat op de rug. Gevloerd. Mijn ademhaling gaat van regelmatig naar snurkend, schokkend. Nog eventjes en ik had naar adem gehapt, denk ik.

Het verhaal ging dat ik op de tafel stond om een lampje te wisselen. Dat ik ineens viel en met mijn nek op de rand had gestuiterd. En nu plat op de vloer. Zorgzame handen pakken de zijkanten van mijn hoofd, om beweging van de nek te voorkomen. Andere handen duwen zacht mijn hele lichaam van plat op de grond naar opzij. Om mijn hoofd te ondersteunen, moest er iets gezocht worden. En zo eindigde ik in de stabiele zijligging, met mijn hoofd op drie forse Bijbels.

Gelukkig was het maar een oefening tijdens de training Bedrijfshulpverlening. Mij mankeert gelukkig niks en het personeel van de kerk is weer gecertificeerd voor levensreddende handelingen. “Je hoofd op Bijbels, tik daar maar een column van,” zei collega de cantororganist.
Nu had ik nooit mijn hoofd op de Bijbel gelegd. Noch was ik er ooit op in slaap gevallen. Wel leg ik er wel eens mijn hart in, of gebruik ik mijn hoofd, als ik erin lees. Meestal vind ik er inspiratie in om mijn handen te gebruiken in de samenleving. Maar dit was een nieuwe ervaring!

Het hoofd in de Bijbel: ik doe het met een groep jongvolwassenen uit de Oost-Achterhoek. Maandelijks komen ze bij elkaar omdat ze nieuwsgierig zijn naar geloof, kerk en/of Bijbel. Ze zoeken en weten nog niet waar dat toe leidt in hun leven. En ondanks hun kerkelijke opvoeding is het flink zoeken naar wat die Bijbel eigenlijk is en voor hen kan betekenen. Ze gaan op pad naar verschillende kerkgenootschappen, luisteren naar verhalen of liederen, gaan naar Opwekking, hebben de wens een klooster te bezoeken en horen dat de Bijbel onder andere proza, poëzie èn geschiedenis is. Sommigen worden actief in de organisatie van een dienst of een eigen gespreksgroep, anderen haken af omdat het (nu) niet past. Weer anderen doen belijdenis. Sterker nog, in de komende tijd drie mensen uit deze groep doen belijdenis in de Achterhoek!
Ik neig ernaar hen een kussen cadeau te doen met daarop een print van een oeroude Bijbel. Kunnen ze ook ervaren om er op te liggen. Ik gun hen een zachte landing toe in hun eigen zoektocht.