Week van Toegankelijkheid: Samen voor een Inclusieve Samenleving

WINTERSWIJK - Door de dialoog aan te gaan en praktische stappen te zetten, hopen de initiatiefnemers dat de Week van Toegankelijkheid leidt tot blijvende veranderingen. "Laten we samen de schouders eronder zetten voor een samenleving waarin iedereen kan meedoen en zich thuis voelt."

Week van Toegankelijkheid
Deze week, van 7 tot en met 12 oktober 2024, draait om het idee dat mensen met een handicap gewoon deel uitmaken van de samenleving. Het is belangrijk dat iedereen begrijpt dat een handicap geen uitzondering is, maar gewoon een deel van het leven. Iedereen verdient gelijke kansen en toegang tot dezelfde dingen, of iemand nu een beperking heeft of niet. Door deze week extra aandacht te geven aan toegankelijkheid, hopen de initiatiefnemers samen een wereld te creëren waarin iedereen mee kan doen en zich welkom voelt. "Laten we samenwerken om het voor iedereen makkelijker te maken en te zorgen dat niemand buitengesloten wordt", is de boodschap.

Wat doet werkgroep Phoenix?
Toegankelijkheid van Winterswijk speelt overal in de samenleving. In de openbare ruimte, in voorzieningen, in (gemeentelijk)beleid, bij bedrijven, in gebouwen, kortom overal waar mensen komen. De werkgroep Phoenix geeft gevraagd en ongevraagd advies bij het opstellen van beleid, herinrichting van openbare ruimte. Geeft advies over toegankelijkheid aan bedrijven. Met haar brede ervaringskennis blijft Phoenix ook adviseren bij de uitvoering. De werkgroep wordt graag zo vroeg mogelijk bij een traject betrokken, want hoe eerder een inclusieve aanpak bij een project wordt omarmd, hoe eenvoudiger en goedkoper deze is uit te voeren. En dat doen de werkgroepleden niet alleen voor de gemeente, maar ook voor bedrijven en ondernemers.
Een tweede belangrijke pijler van Phoenix is bewustwording creëren. Mensen zonder ervaring met een beperking of handicap zijn zich lang niet altijd bewust van de obstakels die een beperking of handicap met zich meebrengen. De werkgroep wil inwoners hierover laten nadenken, zodat toegankelijkheid steeds vanzelfsprekender wordt.

Waarom Phoenix?
De Phoenix is een mythologische vogel die uit de as herrijst. Bij aandacht vragen voor toegankelijkheid gaat het soms een stap vooruit en soms twee stappen terug. En soms betekent dit weer opnieuw beginnen. Maar hoe moeilijk ook, het belang van toegankelijkheid voor iedereen is zo groot, dat ook de leden van de werkgroep telkens weer opstaan en door zullen gaan.

Malon Oonk
'Bewustwording voor toegankelijkheid: Obstakels voor slechtzienden in het dagelijks leven'
Jaren geleden, toen mijn zicht steeds slechter werd, opende dat op een bijzondere manier mijn ogen. Waar ik voorheen, net als zovelen, mijn fiets of auto het liefst vlak voor de winkel parkeerde, ervaar ik nu hoe uitdagend dat is voor mensen met een beperking. Tegenwoordig verplaats ik mij lopend, met een taststok in de hand. Met deze stok kan ik obstakels herkennen, maar het dagelijkse leven blijft vol onvoorziene hindernissen. Binnen Winterswijk ken ik mijn vaste routes goed. Ik weet waar de paaltjes en stoeptegels zitten, omdat ik ze al vaker van dichtbij heb gevoeld. Maar het zijn de onverwachte obstakels die mijn wandelingen moeilijk en vermoeiend maken. Overhangende takken of struiken merk ik niet op met mijn taststok, en fietsen op de stoep zijn ook een valkuil. Mijn stok gaat langs de fiets, maar een uitstekend stuur betekent vaak toch een botsing. Op maandagen weet ik dat de stoepen vol staan met vuilcontainers, dus loop ik extra voorzichtig. Maar de rest van de week verwacht ik die niet meer. Toch gebeurt het weleens dat ik zo’n container omver stoot, om hem vervolgens weer op te rapen. Een ander veelvoorkomend probleem zijn auto’s of werkbusjes die vlak voor een voordeur geparkeerd staan en de hele stoep blokkeren. Dit dwingt me om mijn weg te zoeken naar de stoeprand, te luisteren of er verkeer aankomt, en vervolgens de straat over te steken om het obstakel heen. Daarna moet ik de stoep weer terugvinden. Deze onverwachte situaties kosten mij enorm veel energie. Om deze problemen aan te pakken, ben ik lid van een werkgroep die bewustwording probeert te creëren over toegankelijkheid. Het doel is om de ogen van anderen te openen, zonder dat ze slechtziend hoeven te worden. Kleine aanpassingen en meer begrip van de omgeving kunnen een wereld van verschil maken voor mensen zoals ik. Laten we samen werken aan een toegankelijkere openbare ruimte voor iedereen.

Yvon Boerman
'Blindheid is niet het einde, maar een nieuw begin'
Voor velen lijkt het blind worden een onoverkomelijke drempel, een einde aan onafhankelijkheid en mogelijkheden. Maar voor mij was het pas het begin van een nieuwe weg. De grootste uitdaging was niet het blind worden zelf, maar de zoektocht naar hulp en oplossingen. Deze zoektocht heeft mij doen beseffen dat dit proces veel eenvoudiger en toegankelijker kan en moet zijn. Dit inzicht is sindsdien de drijfveer geworden in mijn leven.
De rode draad in mijn bestaan is het zoeken naar mogelijkheden. In plaats van te focussen op wat niet meer kan, kijk ik juist naar wat wél mogelijk is en hoe we dat kunnen realiseren. Communicatie speelt hierin een cruciale rol. Het begrijpen van elkaars perspectief – zowel van degene die hulp nodig heeft als van degene die hulp biedt – vormt vaak de sleutel tot oplossingen.
Met stichting Phoenix streven we ernaar om mensen op alle vlakken van toegankelijkheid te informeren en te ondersteunen. Dit gaat verder dan alleen de fysieke toegankelijkheid van bedrijven, scholen en openbare ruimtes. Het gaat ook om het bieden van perspectief aan mensen die te maken krijgen met beperkingen, en hen te helpen in het proces van verlies. Hoe zorgen we ervoor dat evenementen, winkels en woningen toegankelijk zijn voor iedereen? Hoe maken we het praktisch en haalbaar? Het antwoord ligt in communicatie: je kunt niet alles oplossen, maar door te communiceren over wat wél mogelijk is, kunnen we samen stappen vooruitzetten. Blijf nieuwsgierig naar nieuwe ontwikkelingen en mogelijkheden, en laat ons blijven werken aan een wereld waarin iedereen mee kan doen.

Richard te Selle
'In beweging voor de unieke sporter: Samen naar een vitale samenleving'
Ik ben namens Brichbouw Sportondersteuning voor Winterswijk Actief letterlijk in beweging voor de Unieke sporter uit Winterswijk. Hierbij proberen wij als Brichbouw binnen onze mogelijkheden aan te sluiten bij het uitgangspunt van de gemeente namelijk: "het creëren van een vitale samenleving waarin zoveel mogelijk inwoners uit de gemeente Winterswijk elkaar ontmoeten, verantwoord sporten en bewegen. Ons doel is om in samenhang met andere betrokkenen een brede vitale verbinding te zoeken in zowel kennis als vaardigheden voor met name de Unieke inwoners uit onze gemeente. Hierdoor komen drempels die ervaren worden meer zichtbaar op de voorgrond. Tevens is het streven dat besproken kennis omgezet wordt in concrete acties om te komen tot een actief deelname richting een goede gezonde leefstijl en vitaliteit. Onze kernwaarden van ondersteuning kenmerken zich in: "gezond en vitaal' afgestemd op eigen tempo, interesse en mogelijkheden van de individuele deelnemer. Om dit te realiseren praat ik graag met betrokkenen en ervaringsdeskundigen die unieke inwoner een warm hart toedraagt in plaats van er alleen over te praten. Dit alles maakt mij een trots lid van de werkgroep Phoenix.

Petra Zimmerman
'De kracht van bewustwording: Kleine obstakels, grote gevolgen voor mensen met een beperking'
Als 59-jarige, geboren en getogen in de Achterhoek, heb ik van dichtbij ervaren hoe alledaagse obstakels het leven van mensen met een beperking beïnvloeden. Mijn betrokkenheid bij de werkgroep Phoenix komt voort uit mijn jarenlange ervaring als mantelzorger van mijn moeder, die na het overlijden van mijn vader bij ons is komen wonen en aan een rolstoel gebonden was. Ons huis hebben we destijds aangepast, maar de wereld daarbuiten bleek vaak minder toegankelijk. Mijn moeder werd bijna dagelijks geconfronteerd met obstakels, zowel letterlijk als figuurlijk. En dat waren niet eens de grootste uitdagingen. Denk aan de toegang tot winkels waar de paden te smal of de bochten te krap zijn, of een pinautomaat dat net te hoog staat om zelfstandig de pincode in te voeren. Stoepranden die net te hoog zijn om makkelijk overheen te komen met een rolstoel. Fietsen op de stoep, auto’s die te dicht naast haar auto geparkeerd stonden, waardoor ze de zijdeur niet volledig kon openen om zelf in de auto te komen.
Wat zij wél ervoer, was dat mensen altijd bereid waren om te helpen, of het nu jongeren of ouderen waren. Het is dan ook geen kwestie van onwil, maar eerder van onwetendheid. Vóór mijn tijd als mantelzorger vielen dit soort obstakels me ook nooit op. Pas toen ik er zelf dagelijks mee te maken kreeg, begon ik met andere ogen naar de toegankelijkheid van onze omgeving te kijken.
Met de werkgroep Phoenix wil ik deze bewustwording vergroten. Kleine aanpassingen kunnen voor mensen met een beperking een wereld van verschil maken. Mijn hoop is dat we samen kunnen werken aan een omgeving waarin iedereen zonder belemmeringen kan deelnemen aan het dagelijks leven.

Else Klomps
'Samen voor Toegankelijkheid: Een Pleidooi voor Inclusie'
Sinds 2013 weet ik dat ik een progressieve spierziekte heb. Mijn grootste angst was dat ik thuis zou komen te zitten; ik zag de spreekwoordelijke geraniums al opdoemen. Dat viel gelukkig mee; met de juiste hulpmiddelen blijkt veel mogelijk. Het verkrijgen van die hulpmiddelen kan best lastig zijn als je op een maatwerkvoorziening bent aangewezen. Daar valt nog wel wat te verbeteren en soms ook (gemeenschaps)geld te besparen.
Datzelfde geldt voor de toegankelijkheid van de maatschappij. Een pinautomaat die onhandig is geplaatst; een loodzware deur die vanuit een rolstoel niet te openen is; smalle winkelpaden, niet- of slecht toegankelijke gebouwen; de voorbeelden zijn eindeloos.
Het goede nieuws: door al in de ontwerpfase van gebouwen en bij de (her)inrichting van openbare ruimtes ervaringsdeskundigen te betrekken zijn veel problemen te voorkomen, terwijl het nauwelijks extra kosten met zich meebrengt.
Een goede toegankelijkheid begint bij bewustwording, en we hebben er allemaal profijt van. Niet alleen mensen met een beperking, maar ook mensen met een kinderwagen, buggy, rolkoffer, gereedschapskar en ga zo maar door. Een maatschappij waarin iedereen mee kan doen zou fantastisch zijn. Daarom ben ik lid van de werkgroep Phoenix, want hier zet ik me graag voor in.

Ada Kortschot
'Bijna Blind, Maar Niet Stil: Mijn Strijd voor Toegankelijkheid'
Al van jongs af aan heb ik te maken met een verslechterend zicht, en nu ben ik bijna blind. Ondanks deze uitdaging probeer ik actief deel te nemen aan het leven om me heen. In mijn vrije tijd sport ik met VASA in zwembad Jaspers en lees ik veel brailleboeken.
Daarnaast ben ik lid van de werkgroep Phoenix, waar ik me inzet om toegankelijkheid onder de aandacht te brengen. Mijn doel is om ideeën aan te dragen en veranderingen te stimuleren, zodat het voor iedereen gemakkelijker wordt om mee te komen in onze maatschappij.
Toegankelijkheid is niet alleen een kwestie van fysieke voorzieningen, maar ook van inclusie en bewustwording. Ik hoop dat mijn ervaringen bijdragen aan een samenleving waarin iedereen, ongeacht hun beperkingen, volop kan deelnemen. Samen kunnen we ervoor zorgen dat niemand buitengesloten wordt!