Waar blijft de tijd?
OpinieWaar blijft de tijd?
Het schooljaar loopt alweer ten einde en ondanks dat ik niet meer werkzaam ben in het onderwijs, denk ik wel eens met weemoed terug aan de hectiek van de laatste periode van het jaar. Gestreste leerlingen die leven tussen hoop en vrees: worden ze al dan niet bevorderd en zullen ze slagen voor hun examen?
Ook buiten het onderwijs is het begin van de zomer een einde van een periode. Veel klussen moeten per se nog af voordat de bouwvakvakantie begint en iedereen kijkt uit naar een paar weekjes vrije tijd. Mijmerend – verbijsterd misschien – hoe snel het afgelopen jaar weer is gegaan, snakken velen naar de barbecue op de camping, het rosétje op het strand of het hangen bij het zwembad. De dagen zij voorbijgevlogen, alsof de klok op hol geslagen is en ons allemaal in een wervelwind van attoseconden meesleurt.
Attoseconden... heel eerlijk: ik had er nog nooit van gehoord. Het gaat in dezen om een miljardste van een miljardste seconde. Minder dan een oogwenk – de tijd dat je met je ogen knippert – dus. Veel minder! Kun je nagaan hoeveel van dit soort seconden er in een jaar zitten, zonder dat je je dat realiseert. Ik heb dat eens uitgezocht en dat blijkt ongeveer 3,15x10^16 te zijn. Ik wist niet eens hoe je dat moest uitspreken, maar dat blijkt als volgt: drie komma vijftien maal tien tot de zestiende attoseconden. Ik ben toch meer een talenmens...
Hoe dan ook, laten we proberen meer aandacht te besteden aan de kleine momenten van geluk, de flitsen van vreugde en de momentjes van rust die soms ongemerkt aan ons voorbijgaan. Laat we de tijd te omarmen, attoseconde per attoseconde, en te genieten van de reis, ongeacht hoe snel de bestemming ook nadert. Wie weet, misschien is het wel juist in die attoseconde dat je de echte rijkdom van het leven kunt vinden!