Schaatsen in april
Veel activiteiten zijn seizoensgebonden. Gelukkig maar. Je moet je toch niet voorstellen dat alles altijd kan. Sommige sporten wil ik in april niet zien. Schaatsen is een wintersport en in april hoort de winter voorbij te zijn. Ik wens dan geen schaatsers meer te zien.
April doet uiteraard wat hij wil, het liefst zo min mogelijk. Ik zit niet meer te wachten op vorst en sneeuw. Ik krijg er zelfs een slecht humeur van. In december is dat niet zo. Dan kijk ik graag naar schaatsende mensen en ben ik een volger van alle wedstrijden. Tot ergens in maart en dan is het goed geweest. In oktober kan het weer.
In april is het de tijd voor de Ronde van Vlaanderen en de Amstel Gold race, waarbij ik niet alleen naar wielrenners kijk. Ik geniet van het landschap en al die wit bloeiende bomen en struiken, zoals de sleedoorn, de zoete kers, krentenboompje, de peer en zelfs hier en daar al een appel. En dan vanaf half april al die paardenbloemen, die in bermen en weilanden geel kleuren. Lente! Daar past een schaatser niet bij.
Op zondagmorgen werd ik helaas onaangenaam verrast. Ik was nog niet opgestaan of ik werd door allerlei berichtjes er attent op gemaakt dat er weer in Winterswijk geschaatst werd op ijsbaan. Houdt het dan nooit op? Als dat zo door gaat, gaan de ijsmakers nog door tot in mei, want dan komen de ijsheiligen voorbij. Ook dan kan het ’s nachts een enkele keer veel te koud zijn.
Iedereen gun ik zijn hobby. Het is prachtig dat je daar zo vaak mogelijk mee bezig wilt zijn, maar skeeleren is ook een mooie activiteit. Natuurlijk is het bijzonder dat er een ijsbaan is, die nog even uniek is in Nederland. Dat die baan één keer wonderbaan wordt genoemd is begrijpelijk. Een tweede en derde keer kan ook nog wel. Vandaag las ik vermoedelijk voor de honderdste keer dat er een wonderbaan is. Dat woord is daardoor ernstig aan het devalueren.
Misschien kan ik me moeilijk in andermans enthousiasme verplaatsen, maar dat diverse media, ook landelijke, voor de zoveelste keer naar Winterswijk komen om beelden van schaatsende mensen te maken begrijp ik niet. Dat heeft geen enkele nieuwswaarde meer. Of zijn die media lui en kunnen ze niet meer een nieuw en uitdagend onderwerp voor begin april vinden?
Hopelijk is dit de laatste keer geweest. Te veel aandacht is niet goed. Dat leidt steeds vaker tot schouders ophalen. "Schaatsen in Winterswijk? Hou op. Ga een fietstocht maken.” Kunnen we afspreken dat als er met ijsheiligen toch nog geschaatst kan worden, dat daar niet zo'n mediapoespas van gemaakt wordt? Is een keer prettig.