Misleiding
Al jaren verbaas ik me over de discussie over de benaming van vegetarische producten. Vervangende vleesproducten worden gehackt, speckjes en kipstuckjes genoemd. Die zouden misleidend zijn. Daarom zijn er pogingen gedaan om die naam te verbieden. Vrijdag bleek dat te zijn mislukt. De Europese Unie is tegen.
Misleidend? Alleen al de c in de benaming maakt duidelijk dat dit geen gewoon vleesproduct is. Het is een vegetarische vleesvervanger. Het staat zelfs duidelijk op de verpakking: vegan of vegetarisch. Niet iedereen zal altijd goed naar de verpakking kijken. Niet iedereen bestudeert bij het boodschappen doen alles of zoekt nog extra informatie via de mobiele telefoon. Al die vegetarische producten zijn echter ook nog te vinden in aparte duidelijk aangegeven schappen.
Eigenlijk hoef ik de eerlijkheid van vegetarische producten niet te verdedigen. Ik ben geen vegetariër. Toch ergerden me al jaren de misleidende kwalificaties van de verstokte vleesgebruikers. Hoogstens kun je zeggen dat de consument niet altijd even goed oplet, maar dat rechtvaardigt niet het woord misleiding. Zeker niet de krampachtige verdediging van woorden als gehakt, spekjes en kipstukjes.
Dat een consument bij zijn aankoop zich af en toe vergist is niet erg. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het merendeel van de vegetarische producten smaakt. Sterker nog, bij het proeven merken de meeste mensen niet het verschil. Kwalijker is dat sommige vleesfanaten het als “troep” aanduiden. Dat gaat te ver, zeker als we bedenken dat het met al dat “eerlijke” vlees regelmatig goed mis is gegaan.
Zelf koop ik zelden vleesvervangers. Als ik geen vlees wil hoef ik niet iets wat er op lijkt. Ik kan zelf een dikke plak kaas paneren en bakken. Of nog liever een bonenburger bereiden. Die burgers vind ik smakelijker dan compacte, droge vleesburgers, die ik nauwelijks door kan slikken. Met een beetje inspanning heb je geen vlees en vleesvervangers nodig. Ook smakelijk een maaltijdsalade met diverse soorten kaas. Of een eenvoudige uiensoep met groentebouillon.
Helemaal vleesloos zal ik nooit worden. Dat is niet nodig. Wie zijn best doet kan vlees kopen bij biologische boeren of slagers, die goed letten op waar hun vlees vandaan komt. Koop lokaal blijft het beste uitgangspunt. Maak eens een praatje met die boer of slager over hoe die te werk gaat. Deze dag ga ik overigens afsluiten met wat ze een vette hap noemen. Vegetarische bitterballen en kroketten uit de airfryer. Met ovenpatat van biologische aardappelen.