Krantenfoto van de aanbieding van het bankje. Foto: archief
Krantenfoto van de aanbieding van het bankje. Foto: archief
Columns

Vanaf een bankje

Vanaf een bankje

Nog eens aan de Scheurvorenweg

Door Bernhard Harfsterkamp

WINTERSWIJK – Deze week zit ik nog steeds op het bankje aan de Scheurvorenweg. Ik ben er teruggekeerd, omdat er meer te vertellen is over het bankje. De reden is dat het raadsel van het bordje dat ooit op de bank zat is opgelost. Op het kleine rechthoekige bordje dat op de rugleuning was geschroefd stond dat het bankje in 1992 is geplaatst door de toneelverenigingen Meddo en Gaxel, een buurtschap net over de grens en blijkbaar groot genoeg om een toneelvereniging te herbergen.

Ans Prinsen van het weerstation Meddo vertelde mij niet alleen over de initiatiefnemers voor het bankje, maar ze stuurde ook een kopie van een krantenartikel dat in die tijd in één van de huis-aan-huis bladen moeten hebben gestaan. Mijn vermoeden dat er een wethouder bij de onthulling van het nieuwe bankje is geweest klopte. Het waren er zelfs twee: Joep Dorsthorst die voor het CDA de portefeuille ruimtelijke ordening had en Aart Mensink, die voor de VVD wethouder van Technische zaken was. Zeg maar alles wat met wegen, groenonderhoud en riolering had te maken. Beide wethouders zitten op het bankje, maar zodanig dat het schildje nog te zien is. Naast ze is nog net plaats voor twee dames en rondom het bankje staan allerlei andere mensen die bij dit mooie moment aanwezig waren.

Op de tekst onder de foto staat het volgende: "Naar aanleiding van het succes van het toneelstuk "De Breurink Boer'n" hebben de toneelverenigingen De Eendracht uit Meddo en Gaxel uit de Duitse gemeente Vreden twee banken aan de gemeenschap geschonken. De gezamenlijke optredens over het verdwijnen van de grenzen leverde zoveel geld op, dat besloten werd een symbolisch geschenk aan te bieden. De twee houten bankjes met een plaatje met inscriptie staan voor Europese eenwording." Het andere bankje staat in Vreden.

Meddose Veldweg is maar kort de naam van deze weg geweest. Ruim twintig jaar geleden kregen alle wegen in het buitengebied na overleg met de belangenverenigingen officieel straatnamen. Tot dan werden alle woningen en boerderijen in het buitengebied aangeduid met een letter en een nummer. Dat was soms lastig zoeken voor postbode en anderen. Daarbij werden niet altijd al jaren bekende namen gehandhaafd. Meddose Veldweg werd daarna Scheurvorenweg. Maar eigenlijk is de oudere naam mooier. Het is immers in dat Meddose Veld aangelegd, voor de ontginningen één van de grootste heidevelden van Winterswijk.

Een beetje heide meldde ik vorige week is nog aanwezig in het bosje achter het bankje. De eigenaar vermoedde dat ik er al enige tijd niet meer was geweest, want hij schreef mij dat het aan het dichtgroeien is. Hij probeert het met maaien nog wel open te houden, maar eigenlijk zou het een keer afgeplagd moeten worden. Hij heeft geprobeerd daarvoor subsidie te krijgen, maar vindt daarvoor geen gehoor. Daarom laat hij nu "de boel de boel", want dat scheelt een hoop werk. Jammer vindt hij het wel, "want er zijn in de veertien jaar dat het bestaat veel bijzondere soorten planten, mossen, libelles, vlinders en spinnen aangetroffen. Ook de moeraswolfsklauw en zonnedauw waren veelvuldig aanwezig." Dit jaar waren er bovendien nog veel heideblauwtjes.

Het bronzen plaatje dat op de bank zat is definitief verdwenen, nadat de eigenaar van het bosje het nog een keer beter had bevestigd. Het bosje is zoals ik al schreef niet opengesteld. "Ik had er wel een bord verboden toegang staan, doch dat kunnen mensen niet laten hangen en respecteren, dus na de tweede keer opnieuw te hebben bevestigd, heb ik het maar opgegeven." Dat een natuurliefhebber er gaat kijken vindt deze eigenaar inderdaad niet erg. "Maar om dat nu in de krant te zetten … en als men ook maar mee terugneemt wat hij meebrengt." Zijn bijna grootste ergernis zijn de witte zakdoekjes van mensen die "even uit de broek moeten". Erger zijn de mensen die "er een feestje vieren en de troep achterlaten." Of mensen die een afgebroken konijnenhok in het bosje dumpen. "Maar dat zijn geen natuurliefhebbers."

Meer berichten